رفتن به بالا
  • یکشنبه - ۲۱ آذر ۱۳۹۵ - ۰۶:۰۶
  • کد خبر : ۲۳۹۳
  • مشاهده :  533 بازدید
  • چاپ خبر : اهمیت توانمندسازی زنان در جامعه
%d9%87%d8%b1%d8%b3%d8%ac
اهمیت توانمندسازی زنان در جامعه

اهمیت توانمندسازی زنان در جامعه

اهمیت توانمندسازی زنان در جامعه فاطمه هرسج، دکترای مهندسی صنایع، عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد نور   امروزه مقبولیّت و مشروعیّت دولت‌ها با میزان مشارکت اجتماعی مردم سنجیده می‌شود. زنان در این مشارکت اجتماعی نقش به‌سزایی دارند، به‌گونه‌ای که تجربه جهانی ثابت کرده‌است، حضور زنان در عرصه‌های اجتماعی و سطوح تصمیم‌گیری به اصلاح […]

اهمیت توانمندسازی زنان در جامعه

فاطمه هرسج، دکترای مهندسی صنایع، عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد نور

 %d9%87%d8%b1%d8%b3%d8%ac

امروزه مقبولیّت و مشروعیّت دولت‌ها با میزان مشارکت اجتماعی مردم سنجیده می‌شود. زنان در این مشارکت اجتماعی نقش به‌سزایی دارند، به‌گونه‌ای که تجربه جهانی ثابت کرده‌است، حضور زنان در عرصه‌های اجتماعی و سطوح تصمیم‌گیری به اصلاح و بهبود کیفیت خدمات سازمان‌ها و جوامع، به‌خصوص در کشورهای در حال توسعه کمک می‌نماید.

کشور جمهوری اسلامی ایران نیز از این قاعده مستثنی نیست و مطمئناً با فراهم‌سازی زمینه‌های توانمندسازی زنان می‌توان به رشد اقتصادی و توسعه مبتنی بر دانش دست یافت. از دیدگاه اسلام نیز زن و مرد در نظام آفرینش یکسان بوده و تنها نقش‌ها و مسئولیت‌ها بین آن دو تقسیم شده‌است.

توانمندسازی فرایندی است که افراد جامعه توسط آن، از نیازها و خواسته‌های خود آگاه شده و نوعی اعتماد به نفس و خوداتکایی را برای برطرف کردن آن نیازها به‌دست می‌آورند و بر اساس آن از توانایی لازم برای تحقق اهداف خود برخوردار می‌شوند.

توانمندسازی زنان یکی از اهداف توسعه انسانی است و به‌معنای افزایش شناخت و خودآگاهی و قابلیت اعتماد در گسترش آزادی انتخاب زنان توسط خودشان است. هرچه حضور زنان در اجتماع، فعال‌تر و مؤثرتر باشد، کشور پیشرفته‌تر و توسعه یافته‌تر خواهد بود. لیکن میزان نقش و مشارکت زنان در جامعه به‌ ویژه در زمینه‌های اعتقادی، اجتماعی و فرهنگی تا حدود زیادی وابسته به برخورد و نگرش آن جامعه نسبت به زن می‌باشد. با توجه به ضرورت حضور و مشارکت حقیقی زنان در عرصه‌های مختلف اجتماعی برای تحقق جامعه مدنی برای رشد و بالندگی جامعه بانوان کشور و نیز تسریع فرایند توسعه و محقق شدن عدالت اجتماعی نگریسته شود، قطعاً تأثیر بسیاری در روند توسعه و افزایش کمّی و کیفی نیروی انسانی آن جامعه خواهد داشت و بستر مناسب آنان را در تمام صحنه‌ها فراهم خواهد آورد.

در این راستا، توانمندسازی زنان به این معنی است که آنها بر شرم بی‌مورد خود فائق آیند، کردار و گفتارشان حاکی از اعتماد به نفس و اطمینان خاطر باشد، قادر به ارزیابی و شناخت واقعی خویشتن باشند، به استعدادها و محدودیت‌های درونی خویش آگاه باشند، قدرت رویارویی با دشواری‌ها را داشته باشند و در رفع آن‌ها بکوشند، از اهداف مورد نظر و توان عملی ساختن آن شناخت دقیقی داشته باشند، از توانایی و قابلیت نیل به اهداف خویش برخوردار باشند و بتوانند با افزایش توانمندی خویش به هدف‌های مورد نظر دست‌یابند.

توانمندی، حاوی سه اصل عمومی می‌باشد که در بسیاری از تعاریف و مفاهیم مشترک است:

نخستین اصل، منابع است که شامل متغیرهایی مانند آموزش و اشتغال می‌باشد و از عوامل تسریع کننده‌ی توانمندسازی به‌شمار می‌رود.

دومین اصل، عاملیّت می باشد. عاملیّت زنان به این موضوع اشاره دارد که زنان را نباید فقط به‌عنوان دریافت‌کنندگان خدمات در نظر گرفت، بلکه خود زنان باید به ‌عنوان بازیگران اصلی در فرایند تغییر به ‌ویژه در تدوین انتخاب‌های مهم زندگی و کنترل بر منابع و تصمیماتی که تأثیر مهمی در زندگی ایشان دارند، در نظر گرفته شوند.

سومین اصل، دستاوردها یا نتایج و پیامدهاست که در اثر فرایند توانمندسازی ایجاد می شود. دستاوردها می‌تواند از برآورده‌شدن نیازهای اساسی، تا دستاوردهای پیچیده‌تری مانند خشنود بودن، عزت نفس داشتن، مشارکت در زندگی اجتماعی و سیاسی و غیره را در برگیرد.

بقاء در شرایط توسعه‌یافتگی، هدفی است که همه‌ی کشورها برای رسیدن به آن تلاش می‌کنند. ارزش‌های اساسی توسعه پایدار بر محور ارتقاء کیفیت زندگی و توانمندسازی انسان‌ها تعریف می‌شود و تحقق عدالت اجتماعی یکی از مهم‌ترین ابزارهای توسعه پایدار است. ضمن اینکه یکی از مواردی که توسعه‌یافتگی را تحت تأثیر قرار می‌دهد، وجود فرصت‌های برابر برای توسعه‌ی توانمندی زنان و مردان است. به‌ویژه توانمندسازی زنان که در توسعه پایدار نقش اساسی دارد. در واقع ارزش‌های اصلی توسعه پایدار را باید در ارتقاء کیفیت زندگی، یعنی توانمندسازی زنان و مردان به‌صورت توأمان در تأمین نیازهای اساسی، تلاش در جهت رفع اختلافات طبقاتی در جامعه، رشد آگاهی عمومی، اعتماد به‌ نفس و اعتقاد عامّه‌ی مردم به توسعه و حفظ امنیّت و آزادگی جستجو کرد. بنابراین نقش زنان توانمند، در ساختن جامعه کارآ و بهره‌ور به ‌طور واضح نمایان شده‌است. لذا توانمندسازی محقق نمی‌شود مگر با توجه به دو عنصر مهم که عبارتند از:

۱ـ حذف عواملی که مانع فعالیت زنان می‌شود.

۲ـ افزایش توانایی و قابلیت ها با توجه به افزایش سطح تحصیلات، دسترسی به منابع مالی، بهبود وضع سلامت، برخورداری از حقوق مالکیت قانونی، رفع تبعیض از بازار کار و حذف باورهای سنّتی در توانمندسازی.

امید است در راستای فرمایشات مقام معظم رهبری، زنان توانمند جامعه اسلامی بتوانند با فعالیت‌ها و توانمندی‌هایشان در رسیدن به هدف اقتصاد مقاومتی، اقدام و عمل نقش بسزایی را ایفا کنند.

توانمندسازی زنان به این معنی است که آنها بر شرم بی‌مورد خود فائق آیند، کردار و گفتارشان حاکی از اعتماد به نفس و اطمینان خاطر باشد، قادر به ارزیابی و شناخت واقعی خویشتن باشند، به استعدادها و محدودیت‌های درونی خویش آگاه شوند.

عاملیّت زنان به این موضوع اشاره دارد که زنان را نباید فقط به‌عنوان دریافت‌کنندگان خدمات در نظر گرفت، بلکه خود زنان باید به ‌عنوان بازیگران اصلی در فرایند تغییر به ‌ویژه در تدوین انتخاب‌های مهم زندگی و کنترل بر منابع و تصمیماتی که تأثیر مهمی در زندگی ایشان دارند، در نظر گرفته شوند.

اخبار مرتبط


ارسال دیدگاه